Hoca nin cok sevdigi hanimi vefat eder. Bu durum,

Hoca da büyük üzüntü meydana getirir. Herkes

Hoca nin bu üzüntüsünün uzun bir süre devam

 edecegini zanneder ama hic de öyle olmaz. Hoca

, bir hafta sonra eski haline döner. Eskisi gibi neseli

 görünmeye baslar.

Bir müddet sonra, H oca nin esegi  ölür. Bu sefer,

 dünya Hoca ya zindan olur. Yemeden icmeden kesilir.

 Bunu görenler, Hocanin hanimina vefasizlik ettigini düsünür,

 catmak icin bahane ararlar.

Bir gün  bir kac dostu toplanip Hoca yi ziyaret ederler.

 Bu arada söyleyeceklerini de söylerler.

-Hocam, gecen ay hanimin vefat etti, bir kac gün icinde

 normale döndün. Bir hafta önce esegini kaybettin, yemeden

 icmeden kesildin, halâ kendine gelemedin. Nedir bu isin sirri,

 diye sorunca Hoca kaslarini catar ve ciddi bir tavirla cevap verir:

Hanimim vefat ettigi zaman, daha cenazeden dönerken es dost,

 “Üzülme Hoca, biz sana daha iyisini buluruz. Seni  evlendiririz

.“gibi laflar edip güya teselli ettiler. Halbu ki esegim öleli bir

 hafta oluyor daha kimse, cikip da

“Hocam sana yeni bir esek alalim

.” Demedii gibi daha önce verdikleri  sözüde tutmadilar.

 Böyle sahte dostluklar, yalanciteselliler karsisin da

ben üzülmeyeyim de kimler üzülsün